یه چند خطی در مورد تنبلی از کانال آقای کلانتری داخل یادداشت هام داشتم گفتم بد نیست شما هم اون هارو ببینید

پی نوشت: آره شما دوستای صمیمی میدونید قضیه من و آقای کلانتری رو:)

به علت حجم مطالب در دو پست منتشر میشود(شاید هم در ادامه بیشتر انشالله)

***

«هیچ‌یک از تمایلات نفس انسانی مضرتر و خطرناکتر از تمایل به تنبلی نیست.»

ساموئل اسمایلز

***

دقیقاً چرا به هیچ جایی نمی‌رسیم؟



اینکه ما چرا به اهداف و برنامه‌های مهم زندگی خودمان نمی‌رسیم، دلایل چندان پیچیده‌ای ندارد.


🗞یک سناریوی آشنا:


صبح بیدار می‌شوی، هزار کار پراکنده و غیر مهم را انجام می‌دهی، به ظهر می‌رسی، هنوز کارهای مهم را شروع نکرده‌ای.

درگیر چرندیات زندگی روزمره می‌شوی تا عصر، عصر تا شب را نمی‌فهمی چجوری طی کردی.

حالا شب است، کارهای مهم همه مانده برای شب. شب است و هزار ماجرا.

با خودت می‌گویی امروز که گذشت، انرژی چندانی ندارم، ذهنم خسته است، بگذار بخوابم، صبح زود بیدار می‌شوم و با انرژی به کارم می‌رسم.

صبح روز بعد دوبارۀ این چرخۀ باطل تکرار می‌شود. به خاطر طفره، تعلل، اهمال‌کاری، کمال‌طلبی، تنبلی، ترس؟ اسمش ابداً مهم نیست.

مسئله این است که کارهای مهم علیرغم چیزی که وانمود می‌کنیم، همیشه آخرین اولویت ما هستند.


✅کارهای مهم:


-نوشتن کتابی که برند شخصی تو را دگرگون می‌کند


-یادگیری مهارتی که درآمد تو را چند برابر می‌کند


-تکمیل پروژه‌ای که فشاری بیرونی برای انجام آن وجود ندارد


-ملاقات با کسی که می‌تواند زندگی تو را دگرگون کند


-برنامه‌ریزی دقیق برای اجرای عادت‌های کوچک و مؤثر


و…

می‌خواهی برخی از کارهای مهم و غیر مهم روشن‌تر مرور کنیم؟


❎کارهای غیر مهم:


-چک کردن مداوم موبایل و وبگردی بی‌هدف و طولانی


-تماشای سریالی که دیدن یا ندیدن آن هیچ تأثیری رو رشد بلندمدت تو ندارد


-گپ و گفت با کسی که هیچ نسبت مشخصی با رؤیاها و اهداف بلندمدت تو ندارد


-حضور فیزیکی در جاهایی که می‌توانستی به‌صورت آنلاین حضور داشته باشی


-تن دادن به شغلی که هیچ آینده‌ای ندارد


و…


زندگی ۹۹ درصد ما با کارهای غیر مهم و رؤیاپروری برای کارهای مهم تلف می‌شود. آن ۱ درصد دیگر مدام به خودش گوشزد می‌کند: اگر صبح انجام  ندهی، شب هم انجام نخواهی داد.


موکول کردن زندگی روز به شب، وحشتناک‌تر از چیزی است که تصور می‌کنیم.