و اما قسمتی دیگر از کانال شاهین کلانتری را در این پست مطالعه میکنید...

***

قدم اول برای غلبه بر تنبلی: فقط پنج دقیقه! 

به خودتان بگویید فقط پنج دقیقه می نویسم. فقط پنج خط می نویسم. فقط پنج خط به خودم فشار می آورم. فقط پنج دقیقه تایپ می کنم و...

همین نکته به ظاهر ساده، باعث شکسته شدن سد شروع یک داستان می شود. 

تنبلی، همیشه به خاطر بی حوصلگی نیست. بلکه ترس از شروع، ما را تنبل می کند

***


١) خرکاری یا کم‌کاری؟


شما کدام‌یک از کلمات بالا را انتخاب می‌کنید؟


من که ترجیح می‌دهم به اولی مشهور باشم تا دومی.

بحث کمیت و کیفیت هم به‌نوعی شبیه بحث مرغ و تخم‌مرغ است.

من دوست ندارم کورکورانه از کمیت دفاع کنم، چون بسیارند افرادی که صرفاً در دور باطل کمیت می‌مانند و هرگز به کیفیت و اثربخشی دست نمی‌یابند.

اما  همچنان به گمانم مسیر رسیدن به کیفیت از طریق کمیت می‌گذرد.

تو باید پر و زیاد کار کنی، تا بتوانی در تکاپوی انجام دادن  کار، بیشتر شکست بخوری و بسیار یاد بگیری.

آدمی که کم‌ کار می‌کند و کیفیت را بهانۀ کم‌کاری می‌‌کند، شانس زیادی برای رشد و اثربخشی ندارد.

من ترجیح می‌دهم اول خرکاری کنم، تا به‌تدریج کارم را اثربخش‌تر کنم.

اما با کم‌کاری چطور می‌توانم به اشکالات و ناتوانی‌ام پی ببرم.

می‌توانی کیفیت را بهانه کنی و وبلاگت را هفته‌ای یک‌بار به‌روز کنی، اما من ترجیح می‌دهم هرروز بنویسم تا مدام در جریان باشم. با غرق شدن در کار است که می‌توانم زیر و بالای کار را با سرعت بیشتری بشناسم.

ترجیح می‌دهم روزی ۲۰۰۰ هزار کلمه مزخرف بنویسم تا به یک جملۀ خوب برسم تا اینکه روزانه فقط یک جملۀ خوب بنویسم.

چون در مسیر اولی چیزهای غیرمستقیم بسیاری به دست می‌آورم.


٢) ما تنبلیم.


سال‌هاست به این موضوع فکر می‌کنم که یکی از مشکلات مهلک و اصلی ما تنبلی است.

جایی که ماییم بهره‌وری در حداقل ممکن است، در ابعاد خرد و کلان نه کارایی داریم نه اثربخشی.

با رشد تکنولوژی نه‌تنها اوضاع بهتر که بدتر هم شده. روزانه چند ساعت از ساعات کاری ما به پرسه در موبایل می‌گذرد؟

اگر یک موضوع باشد که دلم بخواهد زندگی‌ام را وقف آن کنم، بهر‌ه‌وری است. چون حس می‌کنم بهره‌وری بالا از کلیدهای مهم پیشرفت و توسعه است.

بله من آدمی خرکارم!

***


 و در آخر  این هم جالبه

فعالیت ما زمانی مفید خواهد بود که صرفا از خود فرایند کارکردن لذت ببریم نه از اهداف حاصل از آن (راج گوناتان)